„6. Rozwijanie odporności duchowej”, Dostosowanie do życia na misji w służbie Kościoła. Broszura z materiałami (2020)
„6. Rozwijanie odporności duchowej”, Dostosowanie do życia na misji w służbie Kościoła
6. Rozwijanie odporności duchowej
Czasami misjonarze reagują na nadmierny stres kwestionowaniem prawdziwości ewangelii. Często reagują w ten sposób, ponieważ brakuje im zasobów do radzenia sobie z nadmiernym stresem. Jeśli tak się czujesz, skorzystaj z poniższych sugestii. Wybierz te, które zdają się do ciebie pasować. Zajrzyj do rozdziału „1. Rozwijanie odporności na stres”, aby znaleźć dodatkowe pomysły.
A. Wzmacnianie swego świadectwa
-
Uświadom sobie, że pytania są czymś normalnym. Prorok Józef Smith otrzymał wiele objawień w odpowiedzi na swoje szczere pytania. Dobrze jest mieć pytania na temat ewangelii. Kiedy starasz się znaleźć odpowiedzi, pamiętaj, że pomocne mogą być pisma święte, prorocy, nauczyciele i twoja umiejętność rozumowania. Ale tylko Duch może potwierdzić prawdę. Duch mówi nam, że Jezus jest Chrystusem i że Kościół jest prawdziwy.
-
Zrozum, czym jest wiara. Posiadanie wiary to pokładanie zaufania w doskonałą dobroć, miłość, mądrość i uczciwość Boga. Jest to ufanie nawet wtedy, gdy nie mamy doskonałego zrozumienia. Alma nauczał, że „wiara nie oznacza, że ma się doskonałą wiedzę o rzeczach; przeto jeśli macie wiarę, pokładacie nadzieję w tym, czego nie widać, a co jest prawdą” (Ks. Almy 32:21). Nie potrzebujesz „doskonałej wiedzy”, aby mieć wiarę. Przestudiuj rozdział Ks. Almy 32, który pomoże ci w budowaniu twojej wiary.
-
Wykazuj się wiarą, kiedy sprawy wydają się wymykać spod kontroli. Możesz czuć zaniepokojenie w związku z pewnymi okolicznościami lub wynikami. Kiedy tak się dzieje, ćwicz zachowywanie spokoju i koncentruj się na teraźniejszości (zob. „1. Rozwijanie odporności na stres”). Zwróć uwagę na emocje, które ci towarzyszą, gdy czujesz, że tracisz kontrolę. Choć te uczucia mogą być nieprzyjemne, nie mogą cię skrzywdzić. Z biegiem czasu nauczysz się pogłębiać swoją wiarę. Możesz mieć wiarę, mierząc się z niepewnością lub wyzwaniem.
-
Przestrzegaj przykazań. Zdobywamy zaufanie do Pana, kiedy poznajemy wartość Jego nauk. Aby zdobyć to zaufanie, musimy czynić Jego wolę. „Jeśli kto chce pełnić wolę jego, ten pozna, czy ta nauka jest z Boga, czy też Ja sam mówię od siebie” (Ew. Jana 7:17).
-
Bądź cierpliwy. Czas i doświadczenie pomogą ci zrozumieć pewne rzeczy, które teraz są zagmatwane. Pamiętaj o słowach Nefiego: „Wiem, że kocha On Swoje dzieci, jednak nie pojmuję znaczenia wszystkiego” (I Ks. Nefiego 11:17). Buduj na bazie tego, co dzięki Duchowi wiesz o Bogu.
B. Uczenie się pokutowania
Pokuta polega na dostosowaniu twojej woli do woli Zbawiciela. Poniższe zasady pomogą ci w dążeniu do pokuty.
-
Bądź uczciwy wobec twojego prezydenta palika. Jeśli masz poważne grzechy, z którymi się nie uporałeś, porozmawiaj ze swoim prezydentem palika. Bądź otwarty i szczery. On pomoże ci w uporządkowaniu twoich spraw.
-
Wybacz sobie po pokucie. Czasami ludzie po odpokutowaniu wciąż mają poczucie winy i odczuwają wstyd. Pamiętaj, że wszyscy żałujemy przeszłych grzechów i błędów. Ufaj, że Zadośćuczynienie Chrystusa jest wystarczające, nawet dla ciebie. Pamiętaj, że pokuta to nie plan zapasowy. Pokuta jest planem szczęścia dla każdej osoby.
-
Skup się na tym, co naprawdę ma znaczenie. Każdego dnia rrób wszystko, co możesz, aby pokutować. Następnie upewnij się, że martwisz się o rzeczy, które są naprawdę ważne. Przykładem może być służba z miłością. Nie martw się o sprawy związane z osobistą pychą, na przykład o to, co inni o tobie myślą.
-
Zrozum rolę wyznania winy. Nie musisz wyznawać mniej poważnych grzechów ani wielokrotnie wyznawać tego samego grzechu. Przywódcy kapłańscy powiedzą ci, kiedy twoje wyznanie grzechów jest wystarczające. Ciągłe odczuwanie żalu i smutku z powodu przeszłych grzechów jest czymś normalnym. Nie oznacza to jednak, że musisz raz za razem wyznawać to samo. Odwracaj uwagę od takich myśli poprzez wykonywanie innych zajęć. Dokonaj świadomego wyboru, że będziesz wierzyć w wybaczenie Pana. Zignoruj pokusę, by popaść w niepokój lub zawstydzenie.
-
Jeśli nadal się zmagasz z grzechem, porozmawiaj ze swoim prezydentem palika lub biskupem.
C. Uczenie się modlitwy ze szczerą intencją
-
Spróbuj modlić się na głos, nawet jeśli będzie to tylko szept. Spróbuj przygotować się do modlitwy, zapisując swoje pytania lub obawy. Wyobraź sobie, że Bóg jest w pobliżu. Zapytaj Go, co możesz dzisiaj dla Niego zrobić. Następnie postępuj zgodnie z pomysłami, które przychodzą ci do głowy. Od czasu do czasu módl się tylko po to, aby dziękować Bogu. Dziękuj Mu za dobre rzeczy, które ci dał.
Obrazmodląca się misjonarka w służbie Kościoła
D. Uczenie się miłości do pism świętych
-
Módl się szczególnie o pomoc w zrozumieniu pism świętych i radowaniu się nimi. Przeznacz część czasu na studiowanie, aby zapisać swoje uczucia na temat pism świętych i swoje reakcje na nie. Zapisz to, czego się nauczyłeś lub otrzymane duchowe odczucia.
E. Uczenie się polegania na Panu
-
Ucz się cierpliwie. Nauka rozpoznawania głosu Ducha przypomina naukę języka. Wymaga ćwiczeń, cierpliwości i pokory. Staraj się uczyć na błędach, ale nie poddawaj się.
-
Ucz się z konferencji generalnych. Aby poznać pomysły dotyczące sposobu otrzymywania osobistego objawienia, studiuj przemówienia z konferencji generalnej na ten temat.