Camille uit New York City
De negenjarige Camille heeft veel vriendinnen. ‘Wat ik leuk vind aan mijn vriendinnen is dat ze allemaal anders zijn’, zegt ze. ‘Ze komen uit verschillende landen en ze hebben zo hun eigen maniertjes.’ Camille leert graag goede dingen van haar vriendinnen, en zij vertelt hun wat zij weet. Het beste wat ze ooit aan een vriendin heeft verteld is het evangelie. Nadat ze het eerste geloofsartikel aan haar vriendin Yailin had opgezegd, vroeg ze of zij en haar ouders de zendelingen wilden ontmoeten. Camille leerde Yailin hoe ze moest bidden. Nu zijn Yailin en haar moeder lid van de kerk.
Mijn lievelingsliedjes zijn: ‘Ik ben een kind van God’ en ‘Ons gezin kan eeuwig zijn’. Mijn lievelingstekst is Leer en Verbonden 19:23: ‘Leer van Mij en luister naar mijn woorden; wandel in de zachtmoedigheid van mijn Geest, en u zult vrede hebben in Mij.’ Deze tekst beurt mij altijd op als ik verdrietig ben.
Mijn vriendin Yailin liet zich in 2011 dopen. Ik vind het fijn dat we samen naar de kerk gaan. Ik help haar de geloofsartikelen uit het hoofd te leren. We zijn nu met het negende geloofsartikel bezig.
Mijn papa en mama komen uit de Dominicaanse Republiek. Dat is waarschijnlijk de reden dat rijst met bonen en kip mijn lievelingsgerecht is. Het herinnert mij aan waar mijn familie vandaan komt.
Ons gezin bestaat uit vijf personen. Mijn zusje, Emily, zal zich in december laten dopen en bevestigen. Mijn broer, Victor, is naar mijn vader vernoemd. Ik heb nog geen huisdier, maar ik zou wel een schildpad willen hebben. Ik hou van schildpadden, omdat die leuk zijn. En ze zijn langzaam, dus zullen ze niet wegrennen.
Ik vind het verhaal over bevelhebber Moroni in het Boek van Mormon een heel goed verhaal. Mijn vader las het voor op de gezinsavond. Toen kreeg ik het idee om mijn eigen vlag te maken. Mijn vlag herinnert mij aan wie ik ben en dat mijn hemelse Vader altijd bij me is.
Foto’s met dank aan de familie, behalve wanneer anders aangegeven; Vrijheidsbeeld foto © Getty Images; Kom naar buiten, Walter Rane, met dank aan het Museum voor kerkgeschiedenis