![](https://www.churchofjesuschrist.org/imgs/https%3A%2F%2Fassets.churchofjesuschrist.org%2F0d%2F70%2F0d7080fd51419e3d9195960494bba00c2677cfb5%2F0d7080fd51419e3d9195960494bba00c2677cfb5.jpeg/full/!250,/0/default)
Nederig aanvaarden en opvolgen
We moeten nederig zijn om in de tegenwoordigheid van God te kunnen terugkeren.
In Alma 5 staat deze vraag die ons tot zelfbeschouwing aanzet: ‘Zou u, indien u werd geroepen om nu te sterven, bij uzelf kunnen zeggen dat u ootmoedig genoeg bent geweest?’1 Die vraag impliceert dat we nederig moeten zijn om in de tegenwoordigheid van God te kunnen terugkeren.
We denken allemaal dat we nederig genoeg zijn, maar door sommige ervaringen gaan we beseffen dat de natuurlijke, hoogmoedige mens in ons binnenste vaak de baas is.
Jaren geleden, toen onze twee dochters nog thuis woonden, besloot ik hun en mijn vrouw het bedrijfsonderdeel te laten zien waarvoor ik verantwoordelijk was.
Maar eigenlijk wilde ik ze die plek tonen omdat daar, in tegenstelling tot thuis, iedereen zonder tegenpruttelen precies deed wat ik vroeg. Toen we bij de poort aankwamen, die doorgaans automatisch openging als mijn auto eraan kwam, bleef die tot mijn grote verbazing dicht. Een bewaker die ik nog nooit had gezien, stapte op de auto af. Hij vroeg me om mijn badge.
Ik zei dat ik nog nooit een badge nodig had gehad om het terrein op te rijden en stelde hem toen de klassieke hoogmoedige vraag: ‘Weet u wel wie ik ben?’
Waarop hij antwoordde: ‘Wel, aangezien u uw badge niet bij u hebt, kan ik niet weten wie u bent, en zolang ik aan deze poort sta, komt u er zonder de juiste legitimatie niet in.’
Ik dacht er nog even aan om in de achteruitkijkspiegel naar de reactie van mijn dochters te kijken, maar ik wist eigenlijk wel dat ze met volle teugen van elk moment aan het genieten waren! Mijn vrouw, die naast me zat, schudde haar hoofd afkeurend wegens mijn gedrag. Ik kon nog maar een ding doen: de bewaker mijn excuses aanbieden en me verontschuldigen dat ik hem zo had behandeld. ‘Het is u vergeven,’ zei hij, ‘maar zonder badge komt u er vandaag niet in!’
Ik reed heel langzaam terug naar huis om mijn badge op te halen. Ik had mijn lesje geleerd: als we er niet zelf voor kiezen om nederig te zijn, worden we vernederd.
In Spreuken staat: ‘De hoogmoed van een mens zal hem vernederen, maar de nederige van geest zal de eer vasthouden.’2 Om nederigheid te ontwikkelen, moeten we begrijpen wat dat in de context van het evangelie betekent.
Sommige mensen verwarren nederig zijn met bijvoorbeeld arm zijn. Maar er zijn veel mensen die arm en toch hoogmoedig zijn, en ook velen die rijk en toch nederig zijn. Anderen kunnen erg verlegen zijn of een laag zelfbeeld hebben, en eruitzien alsof ze nederig zijn, maar diep vanbinnen zijn ze soms vol hoogmoed.
Wat is nederigheid dan? Volgens Predik mijn evangelie is het ‘de bereidheid om je aan de wil van de Heer te onderwerpen. […] Je bent onderwijsbaar. [Het is] een belangrijke drijfveer achter geestelijke groei.’3
Ieder van ons krijgt veel kansen om deze christelijke eigenschap te ontwikkelen. Ik wil eerst bespreken hoe nederig we zijn geweest, of zouden moeten zijn, in het opvolgen van de raad van onze profeet. We kunnen onszelf de volgende vragen stellen:
-
Gebruik ik in al mijn interacties de volledige naam van de kerk? President Russell M. Nelson heeft gezegd: ‘De naam van de Heer weglaten uit de naam van de kerk van de Heer is een grote overwinning voor Satan.’4
-
Laat ik God in mijn leven zegevieren door deze duidelijke uitnodiging van onze profeet te aanvaarden? ‘Ik roep vandaag onze leden overal op om het goede voorbeeld te geven en zich te ontdoen van elke houding of handeling die door vooroordeel wordt ingegeven.’5
-
Overwinnen we de wereld en vertrouwen we meer op de leer van Christus dan op de filosofieën van mensen, zoals onze profeet ons heeft geleerd?6
-
Zijn we vredestichters geworden die positieve dingen tegen en over andere mensen zeggen? President Nelson heeft in de vorige algemene conferentie gezegd: ‘“Als er iets deugdzaam, liefelijk, of eerzaam of prijzenswaardig is” dat we over iemand kunnen zeggen, of dat nu in zijn gezicht of achter haar rug is, dan moet dat onze maatstaf voor communicatie zijn.’7
Dit zijn eenvoudige maar krachtige instructies. Vergeet niet dat het volk van Mozes om te worden genezen alleen maar naar de koperen slang hoefde te kijken die hij op een staak had gezet.8 Maar ‘wegens de eenvoud van het middel, ofwel de gemakkelijkheid ervan, waren er velen die omkwamen’.9
In deze conferentie hebben we de onfeilbare raad van onze profeten en apostelen gehoord, en die zullen we nog blijven horen. De conferentie is de ideale gelegenheid om nederigheid te ontwikkelen en onze sterke meningen te laten opgaan in een nog sterkere overtuiging dat de Heer door deze uitverkoren leiders spreekt.
Bovenal moeten we bij het ontwikkelen van nederigheid begrijpen en aanvaarden dat we in ons eentje onze moeilijkheden niet kunnen overwinnen, noch ons volledige potentieel kunnen bereiken. Motiverende sprekers, schrijvers, coaches en influencers in de hele wereld, vooral op het internet, beweren dat we zelf alles in de hand hebben. De wereld gelooft in de arm van het vlees.
Maar door het herstelde evangelie weten we dat we sterk afhankelijk zijn van de welwillendheid van onze hemelse Vader en de verzoening van onze Heiland, Jezus Christus, ‘want wij weten dat wij, na alles wat wij kunnen doen, door de genade worden gered’.10 Daarom is het zo belangrijk om verbonden met God te sluiten en na te komen, want dat geeft ons volledige toegang tot de genezende, instaatstellende en vervolmakende macht van Jezus Christus door zijn verzoening.
Door wekelijks de avondmaalsdienst bij te wonen en regelmatig naar de tempel te gaan om aan verordeningen deel te nemen en verbonden te sluiten en te hernieuwen, erkennen we dat we onze hemelse Vader en onze Heiland, Jezus Christus, nodig hebben. Zo nodigen we hun macht uit om ons door al onze problemen heen te helpen en uiteindelijk aan het doel van onze schepping te beantwoorden.
Onlangs werd mijn nederigheid en begrip van mijn afhankelijkheid van de Heer opnieuw beproefd. Ik zat in een taxi naar de luchthaven om een korte vlucht te nemen naar een plek waar ik een netelige kwestie moest oplossen. De taxichauffeur, die geen lid van de kerk was, keek me via de achteruitkijkspiegel aan en zei: ‘Ik zie dat u zich vandaag niet lekker voelt!’
‘Is dat zo duidelijk?’ vroeg ik.
‘Jazeker’, zei hij. ‘U hebt een heel negatieve aura!’
Ik legde aan hem uit dat ik een moeilijke kwestie moest oplossen, waarna hij me vroeg: ‘Hebt u er al het mogelijke aan gedaan?’
Ik antwoordde dat ik mijn uiterste best had gedaan.
Toen zei hij iets dat me altijd is bijgebleven: ‘Laat dit dan aan God over, dan komt alles goed.’
Ik moet toegeven dat ik hem wilde vragen: ‘Weet u wel wie ik ben?’ Maar ik hield mijn mond! Ik verootmoedigde me daarentegen tijdens die één uur durende vlucht voor de Heer en vroeg Hem om hulp. Toen ik uit het vliegtuig stapte, kwam ik erachter dat de netelige kwestie al opgelost was en dat ik niet eens meer nodig was.
Broeders en zusters, het gebod, de uitnodiging en de belofte van de Heer zijn duidelijk en troostgevend: ‘Wees nederig; en de Heer, uw God, zal u aan de hand leiden en u antwoord geven op uw gebeden.’11
Laten wij nederig zijn om de raad van onze profeten op te volgen en te aanvaarden dat alleen God en Jezus Christus ons – door verordeningen en verbonden die we in zijn kerk ontvangen – in de beste versie van onszelf kunnen veranderen, en ons op een dag in Christus kunnen vervolmaken. In de naam van Jezus Christus. Amen.