“25 เมษายน–1 พฤษภาคม อพยพ 24; 31–34: ‘เราเองจะไปกับเจ้า’” จงตามเรามา—สำหรับโรงเรียนวันอาทิตย์: พันธสัญญาเดิม 2022 (2021)
“25 เมษายน–1 พฤษภาคม อพยพ 24; 31–34” จงตามเรามา—สำหรับโรงเรียนวันอาทิตย์: 2022
ภาพประกอบของพระเยโฮวาห์ทรงปรากฏต่อโมเสสและเอ็ลเดอร์ 70 คนของอิสราเอล โดย เจอร์รีย์ ฮาร์สตัน
25 เมษายน–1 พฤษภาคม
อพยพ 24; 31–34
“เราเองจะไปกับเจ้า”
จงให้ถ้อยคำเหล่านี้จากเอ็ลเดอร์เจฟฟรีย์ อาร์. ฮอลแลนด์ชี้นำการเตรียมสอนของท่าน “คนส่วนใหญ่ไม่ได้มาเพียงเพื่อมองหาข้อมูลพระกิตติคุณใหม่ๆ สองสามเรื่อง … พวกเขามาแสวงหาประสบการณ์ทางวิญญาณ … พวกเขาต้องการให้ศรัทธาเข้มแข็งขึ้นและมีความหวังขึ้นมาใหม่” (ดู “ครูที่มาจากพระเจ้า,” เลียโฮนา, ก.ค. 1998, 29)
บันทึกความประทับใจของท่าน
เชื้อเชิญให้แบ่งปัน
สมาชิกชั้นเรียนอาจสมมติว่าเพื่อนคนหนึ่งพูดว่า “ผมไม่อ่านพันธสัญญาเดิมเพราะดูเหมือนไม่เกี่ยวข้องกับชีวิตผม” ขอให้พวกเขาตอบโดยแบ่งปันบางอย่างที่พบว่ามีความหมายในการศึกษาพันธสัญญาเดิมของพวกเขาเมื่อเร็วๆ นี้
สอนหลักคำสอน
เราให้เกียรติวันสะบาโตอันเป็นหมายสำคัญของพันธะรับผิดชอบของเราต่อพระเจ้า
-
ท่านอาจจะเริ่มโดยถามสมาชิกชั้นเรียนว่าพวกเขาเคยต้องอธิบายให้สมาชิกครอบครัวหรือเพื่อนสักคนฟังหรือไม่ว่าเหตุใดพวกเขาจึงปฏิบัติต่อวันอาทิตย์ต่างจากวันอื่น เชิญพวกเขาแบ่งปันสิ่งที่เคยพูดหรือจะพูดในอนาคต การอ่าน อพยพ 31:12–17 หรือข้อความ “แหล่งข้อมูลเพิ่มเติม” จะให้แนวคิดเพิ่มเติมแก่พวกเขา การเลือกของเราเกี่ยวกับวันสะบาโตแสดงให้เห็นพันธะรับผิดชอบของเราต่อพระเยซูคริสต์อย่างไร?
-
ถึงแม้โทษที่บรรยายไว้ใน อพยพ 31:14–15 นำมาใช้กับปัจจุบันไม่ได้ แต่บ่งบอกว่าพระเจ้าทรงรู้สึกแรงกล้าเพียงใดเกี่ยวกับวันสะบาโต เหตุใดพระบัญญัติข้อนี้จึงสำคัญมาก? การสนทนาข้อพระคัมภีร์เหล่านี้จะช่วยได้: อพยพ 31:12–17; อิสยาห์ 58:13–14; หลักคำสอนและพันธสัญญา 59:9–13
ภาพคนเดินอยู่หน้าโบสถ์เราแสดงความรักต่อพระเจ้าโดยการให้เกียรติวันสะบาโต
บาปคือการหันไปจากพระผู้เป็นเจ้า แต่พระองค์ทรงเสนอทางกลับ
-
เพื่อช่วยสมาชิกชั้นเรียนไตร่ตรองและทำให้เรื่องราวใน อพยพ 32 เป็นเรื่องใกล้ตัว ขอให้พวกเขาทบทวนบทนี้เป็นส่วนตัวหรือเป็นกลุ่มก่อน จากนั้นขอให้สมาชิกชั้นเรียนบางคนรับบทของชาวอิสราเอลผู้ไม่อดทนรอโมเสสกลับมาและตัดสินใจทำรูปเคารพทองคำ ความรู้สึกใดอาจชักนำให้พวกเขากราบไหว้รูปเคารพ? สมาชิกชั้นเรียนคนอื่นอาจพยายามชักชวนให้พวกเขาซื่อตรงต่อพระเจ้าและศาสดาพยากรณ์ของพระองค์ สมาชิกชั้นเรียนอาจพูดคุยกันว่าอะไรดลใจให้พวกเขารักษาพันธสัญญาของตน เราจะทำอะไรได้บ้างเพื่อช่วยคนที่อาจจะกำลังมีปัญหาในการรักษาพันธสัญญาของพวกเขา?
-
เมื่อผู้คนอ่านพันธสัญญาเดิม บางครั้งพวกเขาประหลาดใจกับบทลงโทษอันเข้มงวดที่พระเจ้าทรงกำหนดให้กับบาป อพยพ 34:1–9 สามารถช่วยให้พวกเขาเห็นว่าแม้พระผู้เป็นเจ้าไม่ทรงมองข้ามความผิดบาป แต่พระองค์ทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตาเช่นกัน โดยทรงให้อภัยคนที่กลับใจ สมาชิกชั้นเรียนอาจจะอ่านข้อเหล่านี้และไตร่ตรองคำถามทำนองนี้: เราเรียนรู้อะไรเกี่ยวกับพระเจ้าจากข้อเหล่านี้? เหตุใดเราจึงต้องรู้สิ่งเหล่านี้เกี่ยวกับพระองค์? ท่านอาจจะชี้ให้เห็นว่างานแปลของโจเซฟ สมิธ, อพยพ 34:7 (ใน Exodus 34:7, footnote e) ชี้แจงว่าพระผู้เป็นเจ้าจะไม่ทรง “ละเว้นคนกบฏ” ข้อความนี้อาจจะหมายความว่าอย่างไร? สมาชิกชั้นเรียนอาจจะแบ่งปันว่าพวกเขาเห็นพระเมตตาของพระผู้เป็นเจ้าด้วยตาตนเองอย่างไร เป็นไปได้อย่างไรที่พระผู้เป็นเจ้าทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตาอย่างสมบูรณ์ทั้งทรงเที่ยงธรรมอย่างสมบูรณ์ด้วย? (ดู แอลมา 42:13–15)
-
เห็นได้ว่า อพยพ 34:6–17 เป็นคำแนะนำที่จะช่วยให้คนอิสราเอลกลับใจจากบาปของการนับถือรูปเคารพ (บรรยายไว้ใน อพยพ 32) เราพบอะไรในข้อเหล่านี้ที่อาจจะช่วยให้คนอิสราเอลกลับใจ? เราเรียนรู้อะไรจากคำแนะนำนี้เกี่ยวกับพระเจ้าและการกลับใจ?
เราจำเป็นต้องให้พระผู้เป็นเจ้าไปกับเราในชีวิตเรา
-
ท่านจะช่วยให้สมาชิกชั้นเรียนประยุกต์ใช้สิ่งที่พระเจ้าตรัสกับโมเสสใน อพยพ 33:11–17 อย่างไร? ท่านอาจเริ่มโดยทบทวนงานที่พระผู้เป็นเจ้ายังทรงต้องการให้โมเสสทำสำเร็จ (ดู อพยพ 33:1–3) เราพบอะไรใน ข้อ 11–17 ที่จะเพิ่มพลังและปลอบโยนโมเสส? สมาชิกชั้นเรียนอาจนึกถึงบางสิ่งบางอย่างที่พระผู้เป็นเจ้าทรงต้องการให้พวกเขาทำ—เช่นทำการเรียกในศาสนจักร ความรับผิดชอบในครอบครัว หรือโอกาสในการปฏิบัติศาสนกิจให้เกิดสัมฤทธิผล จากนั้นพวกเขาจะอ่านข้อเหล่านั้นอีกครั้ง เราได้ข้อคิดอะไรบ้างเกี่ยวกับวิธีที่พระผู้เป็นเจ้าจะทรงสนับสนุนเรา?
แหล่งข้อมูลเพิ่มเติม
สะบาโตเป็นหมายสำคัญ
ประธานรัสเซลล์ เอ็ม. เนลสัน อธิบายว่า “ในสมัยที่ข้าพเจ้ายังหนุ่ม ข้าพเจ้าศึกษางานของผู้อื่นที่รวบรวมรายการสิ่งที่ทำได้และสิ่งที่ทำ ไม่ได้ ในวันสะบาโต ภายหลังข้าพเจ้าจึงเรียนรู้จากพระคัมภีร์ว่าพฤติกรรมและเจตคติของข้าพเจ้าเกี่ยวกับวันสะบาโตเป็น หมายสำคัญ ระหว่างข้าพเจ้ากับพระบิดาบนสวรรค์ [ดู อพยพ 31:13; เอเสเคียล 20:12, 20] ด้วยความเข้าใจนั้น ข้าพเจ้าไม่ต้องใช้รายการสิ่งที่ทำได้และทำไม่ได้อีกต่อไป เมื่อข้าพเจ้าต้องตัดสินใจว่ากิจกรรมนี้เหมาะสมสำหรับวันสะบาโตหรือไม่ ข้าพเจ้าเพียงถามตนเองว่า ‘ข้าพเจ้าต้องการถวาย หมายสำคัญ อะไรแด่พระผู้เป็นเจ้า’ คำถามนั้นทำให้การเลือกของข้าพเจ้าเกี่ยวกับวันสะบาโตชัดเจนมาก” (“สะบาโตคือวันปีติยินดี,” เลียโฮนา, พ.ค. 2015, 130)
ปรับปรุงการสอนของเรา
สอนโดยพระวิญญาณ “จุดประสงค์สูงสุดของทุกๆ สิ่งที่ครูสอนพระกิตติคุณทำ—ทุกคำถาม ทุกข้อพระคัมภีร์ ทุกกิจกรรม—คือเพื่ออัญเชิญพระวิญญาณให้สร้างศรัทธาและเชื้อเชิญคนทั้งปวงมาสู่พระคริสต์” (การสอนในวิธีของพระผู้ช่วยให้รอด, 10)