มัทธิว 8:23–27; มาระโก 4:35–41
พระเยซูทรงห้ามพายุ
“พระอาจารย์ พระองค์ไม่ทรงเป็นห่วงว่าพวกเรากำลังจะพินาศหรือ?” สานุศิษย์ร้องทูลพระผู้ช่วยให้รอดขณะคลื่นและลมซัดเรือลำเล็กของพวกเขา (ดู มาระโก 4:37–38) ในช่วงเวลาแห่งความสิ้นหวัง เราอาจพบตนเองกระวนกระวายขอความช่วยเหลือและสงสัยในความใส่พระทัยที่พระผู้ช่วยให้รอดทรงมีต่อเรา ไม่ว่าสถานการณ์ของเราดูเหมือนจะสิ้นหวังเพียงใด พระเยซูคริสต์ทรงมีพระปรีชาสามารถและพลังอำนาจที่จะผ่อนคลายภาระของเรา ตำหนิปัญหาที่เรามี และตรัสแก่เราว่า “จงสงบเงียบ” (มาระโก 4:39) บทเรียนนี้มีเจตนาจะช่วยให้ท่านได้รับสันติสุขและความสงบของพระเจ้าระหว่างความยากลำบากที่ท่านเผชิญ
กระตุ้นให้นักเรียนนึกภาพเหตุการณ์จากพระคัมภีร์ การนึกภาพเกิดขึ้นเมื่อนักเรียนจินตนาการถึงเหตุการณ์ที่บันทึกในพระคัมภีร์ การนึกภาพเหตุการณ์เหล่านี้จะช่วยทำให้เรื่องราวในพระคัมภีร์ชัดเจนและเป็นจริงมากขึ้นสำหรับพวกเขา
การเตรียมของนักเรียน: เชื้อเชิญให้นักเรียนทำกิจกรรมจาก จงตามเรามา—สำหรับบุคคลและครอบครัว: พันธสัญญาใหม่ 2023 โครงร่างสำหรับ 27 กุมภาพันธ์ – 5 มีนาคมใน “มัทธิว 8:23–27; มาระโก 4:35–41: พระเยซูคริสต์ทรงมีพลังอำนาจที่จะทำให้เกิดความสงบเงียบท่ามกลางพายุของชีวิต” และเตรียมพร้อมมาแบ่งปันความเข้าใจลึกซึ้ง นักเรียนอาจขอให้สมาชิกในครอบครัวหรือเพื่อนเข้าร่วมกิจกรรมนี้กับพวกเขา
กิจกรรมการเรียนรู้ที่อาจทำได้
ท่านมีความกลัวอะไรบ้าง?
แสดงข้อความและคำถามต่อไปนี้เพื่อให้นักเรียนเห็นขณะเข้ามาในชั้นเรียน
บางครั้งในชีวิตเราอาจรู้สึกอยู่ท่ามกลางพายุที่บ้าคลั่ง บางครั้งพายุแห่งชีวิตเหล่านี้จะทำให้เรากลัวได้
เอ็ลเดอร์โรนัลด์ เอ. ราสแบนด์แห่งโควรัมอัครสาวกสิบสองแบ่งปันตัวอย่างความกลัวที่เรามีบางครั้ง พิจารณาความกลัวคล้ายกันที่ท่านอาจมี
ภาพOfficial Portrait (as of June 2016) of Elder Ronald A. Rasband of the Quorum of the Twelve Apostles.ผู้ใหญ่โสดของเรากลัวการให้คำมั่นสัญญา เช่น การแต่งงาน คู่แต่งงานใหม่ … กลัวการให้เด็กเกิดมาในโลกที่ชั่วร้ายมากขึ้นทุกวัน ผู้สอนศาสนากลัวหลายเรื่อง โดยเฉพาะการพูดคุยกับคนแปลกหน้า หญิงม่ายกลัวการอยู่คนเดียว วัยรุ่นกลัวจะไม่เป็นที่ยอมรับ นักเรียนกลัววันแรกที่โรงเรียน นักศึกษามหาวิทยาลัยกลัวผลสอบ เรากลัวความล้มเหลว การปฏิเสธ ความผิดหวัง และความไม่รู้ เรากลัวเฮอร์ริเคน แผ่นดินไหว และเพลิงไหม้ที่ทำลายผืนดินและชีวิตเรา เรากลัวจะไม่ได้รับเลือก และเรากลัวจะได้รับเลือก เรากลัวจะไม่ดีพอ เรากลัวว่าพระเจ้าไม่ทรงมีพรให้เรา เรากลัวการเปลี่ยนแปลง และความกลัวกลายเป็นความตื่นตระหนก
(โรนัลด์ เอ. ราสแบนด์, “อย่ากังวลใจเลย,” เลียโฮนา, พ.ย. 2018, 18)
ตอบคำถามต่อไปนี้ลงในสมุดบันทึกการศึกษาของท่าน
นักเรียนอาจตอบคำถามต่อไปนี้ในโพลที่ไม่ระบุชื่อ ท่านอาจใช้คำตอบของพวกเขาเพื่อรู้วิธีแนะแนวประสบการณ์การเรียนรู้
-
ท่านมีความกลัวอะไรที่คล้ายกับความกลัวที่เอ็ลเดอร์ราสแบนด์กล่าวถึง?
-
ความกลัวเหล่านี้อาจส่งผลต่อศรัทธาของท่านอย่างไร? เพราะเหตุใด?
-
ท่านสามารถทำอะไรเพื่อรับความช่วยเหลือจากพระผู้ช่วยให้รอดเพื่อเอาชนะความกลัวเหล่านี้?
ขณะท่านศึกษาวันนี้ ให้ค้นหาความจริงที่สามารถช่วยให้ท่านได้รับสันติสุขจากพระเจ้าเพื่อช่วยให้ความกลัวของท่านสงบลง
ประสบการณ์ที่น่าหวาดกลัว
การนึกภาพเหตุการณ์ในพระคัมภีร์เป็นทักษะการศึกษาที่จะเพิ่มประสิทธิภาพและพลังในการศึกษาของท่านได้มาก ศึกษา มาระโก 4:35–38 และพยายามจินตนาการประสบการณ์ของสานุศิษย์ที่บันทึกไว้ในข้อพระคัมภีร์เหล่านี้
วาดภาพเรียบง่ายของฉากเรื่องราวจาก มาระโก 4:35–38 ในสมุดบันทึกการศึกษาของท่าน ใส่รายละเอียดที่ท่านรู้สึกว่าจะเป็นประโยชน์ ท่านจะใช้ภาพนี้ตลอดบทเรียนเพื่อเชื่อมโยงเรื่องราวนี้กับชีวิตท่านเอง ท่านอาจถามตนเองด้วยคำถามต่อไปนี้ขณะท่านวาดภาพ:
ท่านอาจประยุกต์ใช้คำแนะนำของครูสำหรับบทเรียนนี้โดยถามคำถามต่อไปนี้ ซึ่งจะช่วยให้นักเรียนเห็นภาพเรื่องราวใน มาระโก 4:35–38
-
ท่านจินตนาการว่าเรือเป็นอย่างไร?
-
สานุศิษย์อาจทำอะไรเมื่อคลื่นซัดเข้าไปในเรือ?
-
ท่านคิดว่าพายุมีลักษณะอย่างไรและรู้สึกอย่างไร?
พิจารณาว่าเหตุการณ์ที่แสดงในเรื่องราวนี้อาจเป็นสัญลักษณ์ของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้ว กำลังเกิดขึ้น หรืออาจเกิดขึ้นในชีวิตท่านอย่างไรถัดจากส่วนต่างๆ ของภาพที่ท่านวาด ให้เขียนแง่มุมของชีวิตท่านซึ่งอาจแสดงได้ด้วยองค์ประกอบต่างๆ ในเรื่องราวพระคัมภีร์นี้ ตัวอย่างเช่น เรืออาจแสดงถึงสิ่งที่ทำให้พระผู้ช่วยให้รอดทรงอยู่กับท่าน คลื่นหรือพายุอาจแสดงถึงการล่อลวงหรือการทดลองที่ท่านประสบซึ่งข่มขู่ให้ท่านรู้สึกหนักใจ
-
สานุศิษย์อาจมีอารมณ์ความรู้สึกอะไรบ้างที่ท่านสามารถเชื่อมโยงกับตัวท่านได้?
-
เมื่อใดที่บางคนอาจรู้สึกว่าพระผู้ช่วยให้รอดบรรทมหลับขณะมีพายุในชีวิตพวกเขา? เพราะเหตุใด?
เมื่อนักเรียนวาดภาพเสร็จแล้ว เชื้อเชิญพวกเขาแบ่งปันสิ่งที่วาดกับคู่หรือกับชั้นเรียน
เชื้อเชิญให้นักเรียนนึกถึงคำถามที่พวกเขาศึกษาจาก จงตามเรามา ในการเตรียมบทเรียนนี้
อ่าน มาระโก 4:38 อีกครั้งและระบุคำถามที่สานุศิษย์ถาม
-
ความจริงใดเกี่ยวกับพระผู้ช่วยให้รอดที่พวกเขาอาจลืมระหว่างเกิดพายุ?
ศึกษา มาระโก 4:39–41 และค้นหาสิ่งที่ท่านเรียนรู้เกี่ยวกับธรรมชาติและพระอุปนิสัยของพระเยซูคริสต์
ตั้งใจฟังคำตอบของนักเรียนต่อคำถามต่อไปนี้และเขียนคำตอบบนกระดาน ท่านอาจถามคำถามติดตามผล เช่น “เหตุใดสิ่งนั้นจึงมีความสำคัญต่อความเข้าใจ?”
-
ท่านเรียนรู้อะไรเกี่ยวกับธรรมชาติและพระอุปนิสัยของพระเยซูคริสต์?
-
เราสามารถเรียนรู้ความจริงอะไรจากเรื่องราวนี้เกี่ยวกับพระปรีชาสามารถของพระผู้ช่วยให้รอดในการห้ามพายุในชีวิตเรา?
จากเรื่องราวนี้เราจะเห็นได้ว่า ขณะเราแสวงหาความช่วยเหลือจากพระผู้ช่วยให้รอดระหว่างพายุของชีวิต พระองค์จะทรงนำสันติสุขและความสงบมาให้เราได้ท่านอาจเขียนความจริงนี้และความจริงอื่นที่ท่านเห็นในพระคัมภีร์และในภาพวาดของท่าน
![](https://www.churchofjesuschrist.org/imgs/https%3A%2F%2Fassets.churchofjesuschrist.org%2Fb7%2F44%2Fb7441d1a958da81209c46ec51c37c17a02f3ad39%2Fb7441d1a958da81209c46ec51c37c17a02f3ad39.jpeg/full/!250,/0/default)
ดูภาพวาดของท่านและป้ายชื่อบนนั้น เพิ่มภาพวาดตัวท่านเองลงในภาพที่แสดงว่าท่านเผชิญพายุของชีวิตท่านอย่างไร ตัวอย่างเช่น ท่านห้อยอยู่ด้านข้างของเรือด้วยความกลัวหรือไม่? หรือท่านยืนใกล้พระผู้ช่วยให้รอด เต็มไปด้วยสันติสุข?
ใต้ภาพของท่าน บันทึกเหตุผลที่วาดตนเองเช่นนี้ จากนั้นให้นึกถึงการกระทำที่เจาะจงซึ่งท่านรู้สึกว่าพระเจ้าทรงต้องการให้ท่านทำเพื่อรับหรือยังคงรับความช่วยเหลือจากพระองค์ต่อไป ในบทเรียนข้างหน้า ท่านอาจมีโอกาสกลับมาดูภาพวาดของท่านอีกครั้งและพิจารณาว่าท่านได้รับสันติสุขมากขึ้นในพระผู้ช่วยให้รอดหรือไม่
อาจเป็นประโยชน์ที่จะเชื้อเชิญให้นักเรียนติดตามภาพวาดของพวกเขา บทเรียน “ประเมินผลการเรียนรู้ของท่าน 3” อ้างอิงกลับมายังกิจกรรมนี้
บทวิจารณ์และข้อมูลภูมิหลัง
พายุร้ายแรงเช่นนี้เกิดขึ้นบนผืนน้ำขนาดเล็กเช่นนี้ได้อย่างไร?
ทะเลแห่งกาลิลี … ตั้งอยู่ในหุบเขาจอร์แดนริฟต์ที่อยู่ต่ำกว่าระดับน้ำทะเลเกือบ 213 เมตรและโอบล้อมไปด้วยภูเขาสูงด้านทิศตะวันตก ทิศเหนือ และทิศตะวันออก สายลมจะพัดฉิวเนินด้านตะวันตกและก่อพายุรุนแรงกะทันหันด้วยคลื่นน่าเกรงขามบนผืนน้ำขนาดเล็กแห่งนี้ได้
(New Testament Student Manual [2018], 108)
เหตุใดพระเยซูทรงตำหนิอย่างอ่อนโยนต่อสานุศิษย์ที่ขาดศรัทธา?
ประธานฮาเวิร์ด ดับเบิลยู. ฮันเตอร์ (1907–1995) แบ่งปันดังนี้
ภาพHoward W. Hunterเราทุกคนเคยเห็นมรสุมฉับพลันในชีวิตเรามาบ้างแล้ว พายุบางลูก แม้จะเป็นเพียงชั่วคราวเช่นที่เกิดในทะเลกาลิลีนี้ สามารถรุนแรง น่ากลัว และอาจเป็นอันตรายได้ เราแต่ละคน แต่ละครอบครัว ชุมชน ประเทศชาติ และแม้ศาสนจักรต่างเคยมีพายุฝนฉับพลันเกิดขึ้นซึ่งทำให้เราถามทำนองนี้ว่า “พระอาจารย์ พระองค์ไม่ทรงเป็นห่วงว่าพวกเรากำลังจะพินาศหรือ?” อย่างไรก็ตามเรามักจะได้ยินถ้อยคำทำนองนี้ในความเงียบสงบหลังเกิดพายุว่า “ทำไมพวกเจ้ากลัว? พวกเจ้าไม่มี [ศรัทธา] หรือ?”
ในบรรดาพวกเราคงไม่มีใครคิดว่าเรา ไม่มี ศรัทธา แต่ข้าพเจ้าคิดว่าคำตำหนิที่อ่อนโยนของพระเจ้าในที่นี้สมควรอย่างยิ่ง พระเยโฮวาห์ที่ยิ่งใหญ่พระองค์นี้ ผู้ที่เราพูดว่าเราวางใจและผู้ที่เรารับพระนามของพระองค์ไว้กับเรา คือพระองค์ผู้ตรัสว่า “จงมีภาคพื้นในระหว่างน้ำ แยกน้ำออกจากกัน” ( ปฐก. 1:6) และพระองค์คือผู้ตรัสเช่นกันว่า “น้ำที่อยู่ใต้ฟ้าจงรวมอยู่ในที่เดียวกัน ที่แห้งจงปรากฏขึ้น” ( ปฐก. 1:9) ใช่แต่เท่านั้น พระองค์คือผู้ทรงแยกทะเลแดง โดยทรงยอมให้ชาวอิสราเอลผ่านไปบนดินแห้ง (ดู อพย. 14:21–22) แน่นอนว่าเราไม่ควรประหลาดใจที่พระองค์ทรงสามารถบัญชาธาตุบางอย่างที่มีผลต่อทะเลกาลิลี และศรัทธาของเราควรเตือนเราว่าพระองค์ทรงทำให้ผืนน้ำอันปั่นป่วนในชีวิตเราสงบได้
(ฮาเวิร์ด ดับเบิลยู. ฮันเตอร์, “Master, the Tempest Is Raging,” Ensign, Nov. 1984, 33)
เรื่องราวนี้จะเชื่อมโยงกับฉันได้อย่างไร?
ซิสเตอร์ลิซา แอล. ฮาร์คเนสส์ อดีตที่ปรึกษาที่หนึ่งในฝ่ายประธานปฐมวัยสามัญแบ่งปันว่า
ภาพLisa Harkness, Primary General Presidency First Counselor. Photo taken in April 2018. Official Portrait.เมื่อเราพบว่าตนเองอยู่ท่ามกลางการทดลอง ปัญหา หรือความทุกข์ มักมีความโน้มเอียงของมนุษย์ แม้การล่อลวง ที่จะร้องออกมาว่า “พระอาจารย์ พระองค์ไม่ทรงเป็นห่วงว่าข้าพระองค์กำลังจะพินาศหรือ? ขอพระองค์โปรดช่วยเถิด” …
ดิฉันจินตนาการได้ว่าสาวกของพระเยซูในเรือที่โคลงเคลงไปมาเพราะพายุคงมัวแต่ดูคลื่นกระแทกดาดฟ้าเรือและวิดน้ำออกด้วยความจำเป็น ดิฉันสามารถนึกภาพพวกเขาจัดการใบเรือและพยายามควบคุมเรือลำเล็กไว้ให้ได้ พวกเขาจดจ่ออยู่กับการเอาตัวรอดในขณะนั้นและการร้องทูลขอความช่วยเหลือนั้นจริงใจและเร่งด่วน
เราหลายคนก็ไม่ต่างในสมัยของเรา … ในช่วงเวลาแห่งความสับสนวุ่นวาย ศรัทธาของเราอาจถูกทดลองจนถึงขีดจำกัดของความอดทนและความเข้าใจของเรา คลื่นแห่งความกลัวอาจดึงความสนใจของเรา ทำให้เราลืมพระกรุณาธิคุณของพระผู้เป็นเจ้า จึงทำให้มุมมองของเราจำกัด แต่เป็นช่วงยากลำบากยาวนานเหล่านี้ของการเดินทางที่ศรัทธาของเราไม่เพียงจะได้รับการทดสอบเท่านั้นแต่เสริมความแข็งแกร่งด้วย
(ลิซา แอล. ฮาร์คเนสส์, “จงสงบเงียบ,” เลียโฮนา, พ.ย. 2020, 81)
กิจกรรมการเรียนรู้เพิ่มเติม
แนวคิดเพลงสวดเปิด
ท่านอาจร้องเพลง “อาจารย์พายุกำลังโหมหนัก” (เพลงสวด, บทเพลงที่ 46) เพื่อเริ่มชั้นเรียน
กิจกรรมพระคัมภีร์มอรมอน
ท่านอาจเชิญชวนให้นักเรียนค้นหาเรื่องราวการเดินทางของชาวเจเร็ดใน อีเธอร์ 6:1–12 เพื่อค้นหาความคล้ายคลึงกันระหว่างชาวเจเร็ดกับอัครสาวกในช่วงพายุโหมกระหน่ำ ส่งเสริมให้นักเรียนมุ่งเน้นที่สัญลักษณ์ในแต่ละเรื่องราว นักเรียนอาจระบุความจริงเกี่ยวกับพระผู้ช่วยให้รอดและหลักธรรมที่จะช่วยพวกเขาผ่านการเดินทางและพายุของชีวิตได้