บทที่ 1
เราได้พระคัมภีร์มอรมอนมาอย่างไร
เมื่อโจเซฟ สมิธอายุ 14 ปี ศาสนจักรหลายแห่งอ้างว่าเป็นศาสนจักรที่แท้จริง ท่านไม่ทราบว่าจะเข้าร่วมกับศาสนจักรแห่งใด
วันหนึ่งโจเซฟอ่าน ยากอบ 1:5 ในพระคัมภีร์ไบเบิล “ถ้าใครในพวกท่านขาดสติปัญญา ให้คนนั้นทูลขอจากพระเจ้า” โจเซฟต้องการทราบว่าศาสนจักรใดถูกต้อง ดังนั้นท่านจึงตัดสินใจทูลถามพระผู้เป็นเจ้า
ในตอนเช้าของฤดูใบไม้ผลิ โจเซฟเข้าไปในป่าใกล้บ้านเพื่อสวดอ้อนวอน
ขณะที่ท่านคุกเข่าและเริ่มสวดอ้อนวอน ซาตานพยายามหยุดยั้งท่าน โจเซฟสวดอ้อนวอนหนักขึ้น ทูลขอให้พระบิดาบนสวรรค์ทรงช่วยเหลือ
พระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์เสด็จมาหาโจเซฟในลำแสง พระบิดาบนสวรรค์ทรงชี้พระหัตถ์ไปที่พระเยซูและตรัสว่า “นี่คือบุตรที่รักของเรา จงฟังท่าน!”
โจเซฟถามว่าท่านควรเข้าร่วมกับศาสนจักรใด พระเยซูทรงบอกท่านไม่ให้เข้าร่วมกับศาสนจักรใดเลยเพราะพวกเขาผิดทั้งหมด
เมื่อโจเซฟบอกคนบางคนถึงสิ่งที่ท่านเห็นและได้ยิน พวกเขาหัวเราะเยาะท่าน ผู้นำของหลายศาสนจักรในท้องที่ข่มเหงท่าน
สามปีผ่านไป คืนหนึ่งโจเซฟกำลังสวดอ้อนวอนเพื่อทูลขอให้พระองค์ทรงอภัยบาปของท่านและเพื่อที่ท่านจะทราบว่าควรทำอะไร
ทูตสวรรค์ชื่อโมโรไนมาปรากฏและบอกโจเซฟถึงหนังสือที่เขียนไว้บนแผ่นจารึกทองคำ โจเซฟต้องแปลแผ่นจารึกเหล่านี้เป็นภาษาอังกฤษ
หลังจากโมโรไนจากไปแล้ว โจเซฟนึกถึงเรื่องที่โมโรไนบอกท่าน โมโรไนกลับมาอีกสองครั้งในคืนนั้น
วันต่อมาโจเซฟไปที่เนินเขาคาโมราห์ซึ่งท่านมองเห็นในนิมิต ที่นั่นท่านพบหินขนาดใหญ่ก้อนหนึ่ง ท่านใช้ชะแลงงัดหินก้อนนั้นขึ้นมา
ใต้หินก้อนนั้นคือหีบศิลาใบหนึ่ง เมื่อโจเซฟมองเข้าไปในหีบ ท่านเห็นแผ่นจารึกทองคำ
โมโรไนมาปรากฏและบอกโจเซฟว่าอย่าเพิ่งนำแผ่นจารึกออกมาแต่ให้กลับมาในวันเดียวกันของทุกปีจนครบสี่ปี แต่ละครั้งที่โจเซฟไปที่นั่น โมโรไนจะสอนท่าน
หลังจากครบสี่ปี ในที่สุดโจเซฟก็ได้รับอนุญาตให้นำแผ่นจารึกทองคำไป ท่านใช้อูริมและทูมิมแปลแผ่นจารึกเหล่านั้นออกมาบางส่วน
ผู้จดคำแปลช่วยโจเซฟโดยการเขียนข้อความลงไปขณะที่ท่านแปลข้อความเหล่านั้นจากแผ่นจารึกทองคำ
โจเซฟนำข้อความที่แปลแล้วไปให้โรงพิมพ์เพื่อทำเป็นหนังสือ
History of the Church 1:71
หนังสือเล่มนี้เรียกว่าพระคัมภีร์มอรมอน พระคัมภีร์เล่มนี้บอกเรื่องราวเกี่ยวกับผู้คนที่อาศัยอยู่ในอเมริกาเมื่อหลายปีมาแล้ว และบอกเรื่องราวเกี่ยวกับพระเยซูคริสต์ พระบุตรของพระผู้เป็นเจ้าเช่นกัน