‘Mijn vader en de tempel’, Liahona, juni 2022.
Kom dan en volg Mij
Mijn vader en de tempel
Mijn vaders droom over een prachtig wit gebouw herinnert me eraan dat we de tempel altijd tot een prioriteit moeten maken.
Illustraties, David Green
Ons gezin werd lid van de kerk toen ik nog jong was. Enkele weken na onze doop had mijn vader een droom. Hij liep door een mooie straat. In de verte zag hij een prachtig wit gebouw. Hij had nog nooit zo’n inspirerend gebouw gezien.
De volgende ochtend vertelde hij ons over zijn droom. Hij vertelde het ook aan het zendingsechtpaar dat ons gezin in het evangelie onderwees. Die zendelingen vertelden hem dat het huis in zijn droom een symbool was. Het stelde de tempel voor.
Ze lieten hem foto’s van enkele tempels van de kerk over de hele wereld zien. Ze zeiden dat er op een dag een tempel zou worden gebouwd in ons land, de Democratische Republiek Congo. Mijn vader bad de rest van zijn leven dat er een tempel in ons land zou komen.
De droom werd werkelijkheid
Na 25 jaar kwam de droom uit. In de algemene oktoberconferentie van 2011 kondigde president Thomas S. Monson de bouw van de Kinshasatempel (Democratische Republiek Congo) aan. Door die aankondiging werd mijn vader de gelukkigste man op aarde! Hij was dolgelukkig dat hij op 12 februari 2016 aanwezig kon zijn toen ouderling Neil L. Andersen van het Quorum der Twaalf Apostelen de eerstespadesteking presideerde.
Helaas overleed mijn vader in december 2016, voordat de tempel voltooid was. In juni 2018 was ik in Salt Lake City (Utah, VS). In de Jordan Rivertempel (Utah, VS) kon ik de heilige tempelverordeningen voor mijn vader verrichten. Die nacht verscheen mijn vader aan mij in een droom. Hij straalde van licht. Ik wist dat hij had aangenomen wat ik voor hem had gedaan.
We dachten liefdevol aan mijn vader toen ouderling Dale G. Renlund van het Quorum der Twaalf Apostelen op 14 april 2019 de voltooide Kinshasatempel inwijdde. Enige tijd later verrichtten mijn familieleden de verordeningen om mijn vader en moeder aan elkaar te verzegelen. Vervolgens werden hun kinderen aan hen verzegeld. Onze familie zal die dag nooit vergeten. We vergoten tranen van vreugde. We wisten dat onze familie voor eeuwig bij elkaar kon zijn als we Gods wetten en geboden gehoorzaamden en trouw aan onze verbonden bleven.
Mijn vaders droom over een prachtig wit gebouw herinnert me eraan dat we de tempel altijd tot een prioriteit moeten maken. Sommige mensen leggen grote afstanden af en brengen grote offers om naar het huis des Heren te gaan. Maar ook als we niet naar de tempel kunnen gaan omdat die te ver weg is, als we op de bouw van een tempel wachten of als we ons verheugen omdat er nu een tempel in de buurt is, moeten we de tempel voortdurend in onze gedachten en ons hart bewaren.
Waarom we tempels hebben
De profeet Jesaja heeft gezegd: ‘Kom, laten wij opgaan naar de berg van de Heere, naar het huis van de God van Jakob; dan zal Hij ons onderwijzen aangaande Zijn wegen, en zullen wij Zijn paden bewandelen’ (Jesaja 2:3).
Als leden van de kerk moeten we altijd het eeuwige perspectief voor ogen houden waarover we in de tempel leren – wie we zijn en waarom we hier op aarde zijn. We moeten bedenken dat het ons doel is om bij onze hemelse Vader terug te keren en voor eeuwig bij Hem te wonen. Daarom worden er tempels gebouwd. Zij zijn een plek waar wij, zijn zoons en dochters, meer over onze hemelse Vader en zijn Zoon, Jezus Christus, te weten kunnen komen. Ze zijn een plek waar we kunnen leren wat we moeten doen om weer bij Hen te wonen.
De tempels zijn een teken van Gods liefde voor ons. De tempel is een heilige plek waar personen en gezinnen de heiligste verordeningen van het evangelie voor hun heil en verhoging kunnen ontvangen. De tempel is ook een plek waar ze heilige verordeningen voor hun voorouders kunnen verrichten, en voor anderen die hier op aarde hebben geleefd en niet de kans hebben gehad om die verordeningen te ontvangen. Op die manier bieden wij degenen aan de andere kant van de sluier de mogelijkheid om te ontvangen wat zij in dit leven niet hebben ontvangen. (Zie Hebreeën 11:40; Leer en Verbonden 128:15.)
Tempels en de vergadering van Israël
President Russell M. Nelson heeft gezegd:
‘Dit zijn echt de laatste dagen. De Heer is het tempo van de vergadering van Israël aan het versnellen. Die vergadering is het belangrijkste wat er nu op aarde gebeurt. […]
‘Als we het over de vergadering hebben, hebben we het over deze fundamentele waarheid: ieder kind van onze hemelse Vader, aan beide kanten van de sluier, verdient het om de boodschap van het herstelde evangelie te horen. Ze bepalen zelf of ze er meer van willen weten. […]
‘Ieder kind van onze hemelse Vader verdient de kans om ervoor te kiezen Jezus Christus te volgen, te aanvaarden en zijn evangelie met alle zegeningen ervan te ontvangen.’1
Als leden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, als het verbondsvolk Israël in de laatste dagen, hebben wij de opdracht om de Heer in zijn grote werk bij te staan. Hoe doen we dat?
President Nelson heeft die vraag als volgt beantwoord: ‘Als we zeggen dat we Israël aan beide zijden van de sluier vergaderen, bedoelen we uiteraard zendingswerk, tempelwerk en familiegeschiedenis. We bedoelen ook het opbouwen van het geloof en het getuigenis in het hart van hen met wie wij samenleven, samenwerken en samen dienen. Telkens als we iets doen dat iemand – aan deze of de andere zijde van de sluier – helpt om verbonden met God te sluiten en na te komen, helpen we met de vergadering van Israël.’2
Met andere woorden, we zoeken de rechtvaardigen op, zij die ‘God laten zegevieren’,3 en we steunen hen terwijl de Geest hen naar het verbondspad, de tempel en het eeuwige leven leidt.
Tempels en de herstelling
Net zoals Salomo vanouds ‘voor de Naam van de Heere, de God van Israël, [een] huis [had] gebouwd’ (1 Koningen 8:20), kregen de leden van de kerk vanaf het begin van de herstelling het gebod om een tempel te bouwen (zie bijvoorbeeld Leer en Verbonden 57:3; 84:3–5; 124:31). Dat maakte deel uit van de vervulling van de droom die Daniël uitlegde, waarin hij zag dat God in de laatste dagen een koninkrijk zou oprichten dat nooit te gronde zal gaan. Het koninkrijk zal groeien, zich verbreiden en voorspoedig zijn totdat het de hele aarde vult. (Zie Daniël 2:35, 44–45.) Joseph Smith heeft gezegd: ‘Deze kerk zal Noord- en Zuid-Amerika vullen – ze zal de wereld vullen.’4
De Heer heeft onze tijd beschreven als ‘een bedeling van het evangelie voor de laatste tijden; en voor de volheid der tijden, waarin Ik alle dingen in één zal vergaderen, zowel wat in de hemel is, als wat op aarde is’ (Leer en Verbonden 27:13). Belangrijke aspecten van die vergadering van dingen in de hemel en op aarde vinden in de tempel plaats.
De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is het koninkrijk van God op aarde. Het doel van de kerk is mensen op een eeuwig leven in het celestiale koninkrijk voor te bereiden. (Zie Leer en Verbonden 65.) De kerk wordt gevestigd als Gods zoons en dochters met een getuigenis van het evangelie van Jezus Christus:
-
zich laten dopen en bevestigen;
-
tempelverordeningen ontvangen;
-
hun verbonden naleven;
-
laten zien dat ze in alle omstandigheden trouw en gehoorzaam blijven en aan het grote werk van de laatste dagen deelnemen. (Zie 1 Samuel 13:8–14; Leer en Verbonden 98:14–15.)
Deze bedeling van de volheid der tijden is ingesteld om het verstrooide Israël te vergaderen, als voorbereiding op de wederkomst van Jezus Christus.
Ik weet dat het koninkrijk van God op aarde is gevestigd om ons begrip van het wonderbare plan bij te brengen dat onze hemelse Vader voor ons heeft. Door het evangelie en de tempel worden we eraan herinnerd wie we zijn, waarom we hier op aarde zijn en waar we na dit leven heengaan. Ik weet dat we door de heilige verordeningen en verbonden van de tempel voor het eeuwige leven en de verhoging in aanmerking komen als we trouw blijven aan de verbonden die we sluiten. Als we ons dagelijks voorbereiden om onze Schepper te ontmoeten, sterken die verbonden ons huwelijk en ons gezin, en vergroten ze ons vermogen om de aanvallen van de tegenstander te weerstaan.