![](https://www.churchofjesuschrist.org/imgs/https%3A%2F%2Fassets.churchofjesuschrist.org%2F3c%2F70%2F3c70e9ebe5d1a63c41632d42396207872811b1d6%2F3c70e9ebe5d1a63c41632d42396207872811b1d6.jpeg/full/!250,/0/default)
Heeft God mij echt vergeven?
De belofte van volledige, volmaakte vergeving geldt voor iedereen – in en door de oneindige verzoening van Jezus Christus.
Enkele jaren geleden verhuisden mijn vrouw en ik naar Idaho, waar we een bedrijf startten. We maakten lange dagen en nachten op kantoor. Gelukkig woonden we maar een paar straten verderop. Elke week kwamen Shawna en onze drie dochtertjes – allemaal jonger dan 6 – naar kantoor om samen te lunchen.
Op een van die dagen zag ik na onze gezamenlijke lunch dat onze 5-jarige dochter, Michelle, een boodschap voor mij had achtergelaten. Ze had die op een post-it geschreven en op mijn telefoon geplakt.
Er stond gewoon: ‘Papa, vergeet niet van me te houden. Liefs, Michelle.’ Dat was voor een jonge vader een krachtige herinnering aan wat er het meeste toe doet.
Broeders en zusters, ik getuig dat onze hemelse Vader ons nooit vergeet en ons volmaakt liefheeft. Maar zijn wij Hem indachtig? En hebben wij Hem lief?
Jaren geleden gaf ik leiding in een kerkunit. Een van onze jongemannen, Danny, was een toonbeeld van uitmuntendheid. Hij was gehoorzaam en aardig, een goed mens met een groot hart. Maar toen hij met de middelbare school klaar was, begon hij met foute vrienden om te gaan. Hij kwam met de drug methamfetamine in aanraking en belandde op een hellend vlak naar verslaving en verwoesting. Hij zag er al gauw totaal anders uit. We herkenden hem haast niet meer. De opmerkelijkste verandering was in zijn ogen – het licht in zijn ogen was gedoofd. Ik probeerde hem een aantal keer tevergeefs de hand te reiken. Hij had geen interesse.
Ik vond het moeilijk om deze fantastische jongeman te zien lijden en zijn potentieel te zien vergooien! Hij was tot zo veel meer in staat.
Maar toen brak zijn wonder aan.
Hij woonde een avondmaalsdienst bij waarin zijn jongere broer zijn getuigenis gaf voordat hij op zending vertrok. Tijdens de dienst voelde Danny iets wat hij lange tijd niet had gevoeld. Hij voelde de liefde van de Heer. Hij had eindelijk hoop.
Hoewel hij wel wilde veranderen, ging het voor Danny niet van een leien dakje. Zijn verslavingen en de bijbehorende schuldgevoelens wogen erg zwaar op hem.
Toen ik op een middag het gras maaide, kwam Danny onaangekondigd langs. Hij had het ontzettend moeilijk. Ik zette de grasmaaier uit en we gingen op de verandatrap in de schaduw zitten. Hij begon zijn hart te luchten. Hij wilde echt terugkeren. Maar zijn verslaving en levensstijl achterlaten was enorm moeilijk. Bovendien voelde hij zich erg schuldig en beschaamd dat hij zo diep was gevallen. Hij vroeg: ‘Kan ik echt vergeving ontvangen? Is er echt een weg terug?’
Nadat hij zijn zorgen had uitgesproken, lazen we samen in Alma 36:
‘Ja, ik herinnerde mij al mijn zonden en ongerechtigheden. […]
‘Ja, […] alleen al de gedachte in de tegenwoordigheid van mijn God te komen, [pijnigde] mijn ziel met onuitsprekelijk afgrijzen’ (vers 13–14).
Na die verzen zei Danny: ‘Dat is precies hoe ik me voel!’
We lazen verder:
‘Terwijl ik […] door de herinnering aan mijn vele zonden [werd] verscheurd, [herinnerde] ik mij ook hoe ik mijn vader tot het volk had horen profeteren over de komst van een zekere Jezus Christus, een Zoon van God, om voor de zonden van de wereld verzoening te doen. […]
‘En o, wat een vreugde, en wat een wonderbaar licht zag ik’ (vers 17, 20).
Toen we deze verzen lazen, kwamen de tranen. Alma’s vreugde was die waar hij naar op zoek was!
We bespraken dat Alma buitengewoon goddeloos was geweest. Maar eenmaal bekeerd, keek hij niet meer achterom. Hij werd een toegewijde discipel van Jezus Christus. Hij werd zelfs profeet! Danny’s ogen gingen wijd open. ‘Profeet?’ zei hij.
Ik antwoordde eenvoudigweg: ‘Ja, profeet. Dus je weet maar nooit!’
We bespraken dat hoewel zijn zonden niet zo erg als die van Alma waren, dezelfde belofte van volledige, volmaakte vergeving voor iedereen geldt – in en door de oneindige verzoening van Jezus Christus.
Danny begreep het. Hij wist wat hem te doen stond: hij moest allereerst op de Heer vertrouwen en zichzelf vergeven!
Danny’s machtige verandering van hart was een regelrecht wonder. Na verloop van tijd klaarde zijn gelaat op en keerde het licht in zijn ogen terug. Hij werd tempelwaardig! Hij was eindelijk terug!
Enkele maanden later vroeg ik Danny of hij een zendingsaanvraag wilde indienen. Zijn mond viel open van verbazing.
Hij zei: ‘Ik zou dolgraag op zending gaan, maar u weet wat ik heb meegemaakt en gedaan! Ik dacht dat ik niet meer in aanmerking kwam.’
Ik antwoordde: ‘Misschien niet. Maar niets weerhoudt ons ervan een aanvraag in te sturen. Als die wordt geweigerd, heb je tenminste je oprechte verlangen geuit om de Heer te dienen.’ Zijn ogen begonnen te fonkelen. Hij vond het een fantastisch idee. Het had volgens hem weinig kans van slagen, maar hij wilde het wel proberen.
Een paar weken later vond er tot zijn verbazing nóg een wonder plaats. Danny ontving zijn zendingsoproep.
Enkele maanden na Danny’s aankomst in het zendingsveld kreeg ik een telefoontje. Zijn president zei eenvoudigweg: ‘Hoe krijgt deze jonge man het toch voor elkaar? Hij is de meest verbluffende zendeling die ik ooit heb gezien!’ Deze president had namelijk een hedendaagse Alma de jonge ontvangen.
Twee jaar later keerde Danny eervol naar huis terug; hij had de Heer met heel zijn hart, macht, verstand en kracht gediend.
Na de avondmaalsdienst waarin hij verslag van zijn zending had uitgebracht, kwam ik weer thuis. Plots werd er aangeklopt. Danny stond met tranen in zijn ogen voor de deur. Hij vroeg: ‘Hebt u even?’ We gingen buiten op diezelfde verandatrap zitten.
Hij zei: ‘President, heeft God mij echt vergeven?’
Nu welden de tranen ook bij mij op. Vóór mij stond een toegewijde discipel van Jezus Christus die zijn uiterste best had gedaan om over de Heiland te onderwijzen en van Hem te getuigen. Hij was de belichaming van de genezende en versterkende kracht van de verzoening van de Heiland.
Ik zei: ‘Danny! Heb je wel in de spiegel gekeken? Heb je je ogen gezien? Ze zijn vol licht en je straalt de Geest van de Heer uit. Natuurlijk heeft Hij je vergeven! Je bent geweldig! Nu moet je doorgaan met je leven. Kijk niet achterom! Kijk vol geloof uit naar je volgende verordening.’
Danny’s wonder voltrekt zich nog steeds. Hij is in de tempel getrouwd en heeft aan de universiteit een masterdiploma behaald. Hij blijft de Heer eervol en waardig in zijn roepingen dienen. Maar belangrijker nog: hij is een fantastische echtgenoot en een getrouwe vader. Hij is een toegewijde discipel van Jezus Christus.
President Russell M. Nelson heeft gezegd: ‘Zonder de oneindige verzoening [van de Heiland] zou de hele mensheid voor altijd verloren gaan.’1 Danny was niet verloren, en wij zijn dat in de ogen van de Heer evenmin. Hij staat voor de deur om ons te verheffen, sterken en vergeven. Hij vergeet nooit van ons te houden!
In het Boek van Mormon vinden we een onvoorstelbare liefdesuiting van de Heiland voor Gods kinderen: ‘Toen Jezus aldus gesproken had, [liet] Hij zijn blik wederom om Zich heen gaan op de menigte en zag dat zij in tranen waren en Hem gestadig aankeken alsof zij Hem wilden vragen nog wat langer bij hen te blijven’ (3 Nephi 17:5).
De Heiland had deze mensen al een hele dag gediend. Maar Hij had nog meer te doen: Hij moest zijn andere schapen bezoeken en naar zijn Vader gaan.
Ondanks die verplichtingen zag Hij dat de mensen verlangden dat Hij nog wat langer zou blijven. Toen verrichtte Hij met een hart vol medeleven een van de grootste wonderen in de geschiedenis:
Hij bleef bij hen.
Hij zegende hen.
Hij diende hun kinderen een voor een.
Hij bad voor hen; Hij weende met hen.
En Hij genas hen. (Zie 3 Nephi 17.)
Zijn belofte is eeuwig: Hij zal ons genezen.
Bent u van het verbondspad afgedwaald, weet dan dat er altijd hoop is, dat er altijd genezing is en dat er altijd een weg terug is.
Zijn eeuwige boodschap van hoop is de genezende balsem voor iedereen in deze roerige wereld. De Heiland zegt: ‘Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven’ (Johannes 14:6).
Broeders en zusters, laten we Hem zoeken, Hem liefhebben en Hem altijd indachtig zijn.
Ik getuig dat God leeft en dat Hij ons liefheeft. Ik getuig dat Jezus Christus de Heiland en Verlosser van de wereld is. Hij is de grote Geneesheer. Ik weet dat mijn Verlosser leeft! In de naam van Jezus Christus. Amen.