บทที่ 96
แอลมา 39
คำนำ
แอลมาตำหนิโคริแอนทอนบุตรชายที่ดื้อรั้นผู้ละทิ้งการปฏิบัติศาสนกิจและทำบาปทางเพศ แอลมาสอนเขาให้รู้ถึงความรุนแรงของการกระทำเหล่านั้นและแสดงความผิดหวังที่โคริแอนทอนทำบาปร้ายแรงดังกล่าว แอลมาสั่งบุตรชายให้เลิกหลงอยู่กับตัณหาราคะในสิ่งที่เห็นและกลับใจ (คำแนะนำที่แอลมาให้โคริแอนทอนในเรื่องอื่นอยู่ในบทที่ 40–42)
ข้อเสนอแนะสำหรับการสอน
แอลมา 39:1–8
แอลมาอธิบายเรื่องความรุนแรงของบาปทางเพศกับโครินแอนทอนบุตรชาย
เขียนคำถามต่อไปนี้ไว้บนกระดาน: เหตุใดบาปบางอย่างจึงร้ายแรงกว่าบาปอื่น
เชื้อเชิญนักเรียนให้พิจารณาคำตอบของคำถามนี้ในใจ บอกว่าคำแนะนำของแอลมาที่บันทึกไว้ใน แอลมา 39 สามารถช่วยให้เราเข้าใจความร้ายแรงของบาปบางอย่าง
เชื้อเชิญนักเรียนให้ดูหมายเหตุเหนือหัวบทของบทที่ 39 ขอให้พวกเขาระบุว่าใครกำลังพูดในบทนี้และพูดกับใคร (แอลมากำลังพูดกับโคริแอนทอนบุตรชาย) อธิบายว่าโคริแอนทอนไปกับชิบลันพี่ชายและแอลมาเพื่อสั่งสอนพระกิตติคุณในบรรดาชาวโซรัม แต่เขาถลำไปสู่บาป ชี้ให้เห็นว่าการเข้าใจว่าโคริน-แอนทอนทำอะไรผิดจะช่วยให้นักเรียนเข้าใจคำแนะนำของแอลมาในบทนี้และอีกสามบทถัดไปมากขึ้น
เชิญนักเรียนคนหนึ่งอ่านออกเสียง แอลมา 39:1–5 ขอให้ชั้นเรียนมองหาสิ่งที่โคริแอนทอนทำผิด (ท่านอาจต้องอธิบายว่าคำว่า หญิงโสเภณี ใน ข้อ 3 หมายถึงหญิงที่ทำผิดศีลธรรมหรือหญิงขายบริการทางเพศ)
-
โคริแอนทอนทำอะไรผิด บาปที่ร้ายแรงที่สุดของเขาคืออะไร (การผิดศีลธรรมทางเพศ)
-
ในบรรดาชาวโซรัม โคริแอนทอนโอ้อวดกำลังและปัญญาของตน (ดู แอลมา 39:2) เจตคติที่เต็มไปด้วยความจองหองสามารถนำไปสู่บาปร้ายแรงเช่นการผิดศีลธรรมทางเพศในวิธีใด มีตัวอย่างใดบ้างในยุคปัจจุบันแสดงถึงเจตคติที่เต็มไปด้วยความจองหองซึ่งชักนำผู้คนให้ทำบาปทางเพศ (ขณะที่นักเรียนสนทนาคำถามเหล่านี้ ชี้ให้เห็นว่าเมื่อผู้คนโอ้อวด พวกเขามักประเมินกำลังของตนสูงเกินไป รวมทั้งความสามารถในการต่อต้านการล่อลวงด้วย ตัวอย่างในปัจจุบันของเรื่องนี้คือการออกเดทเร็วเกินไปและการออกเดทกับคนๆ เดียว)
ขอให้นักเรียนอ่าน แอลมา 39:5 ในใจโดยดูว่าแอลมาอธิบายความร้ายแรงของบาปทางเพศว่าอย่างไร (อาจเป็นประโยชน์ถ้าอธิบายว่า ความน่าชิงชัง หมายถึงบางสิ่งที่เป็นบาป ชั่วร้าย หรือเลวร้าย)
-
พระเจ้าทรงรู้สึกอย่างไรเกี่ยวกับบาปทางเพศ (ขณะที่นักเรียนตอบ ช่วยให้พวกเขาระบุความจริงที่ว่า บาปทางเพศเป็นความน่าชิงชังในสายพระเนตรของพระเจ้า
-
ท่านคิดว่าเหตุใดการผิดประเวณีและการล่วงประเวณีจึงร้ายแรงรองจากการฆาตกรรม
เพื่อช่วยให้นักเรียนเข้าใจมาตรฐานและคำสัญญาของพระเจ้าเกี่ยวกับความบริสุทธิ์ทางเพศ เชื้อเชิญพวกเขาให้อ่านสองย่อหน้าแรกในใจจากหัวข้อเรื่อง “ความบริสุทธิ์ทางเพศ” ใน เพื่อความเข้มแข็งของเยาวชน ขอให้พวกเขามองหาคำตอบของคำถามต่อไปนี้ขณะอ่าน (ท่านอาจต้องการเขียนคำถามไว้บนกระดาน และอาจเสนอแนะให้นักเรียนทำเครื่องหมายคำตอบที่พบในจุลสาร)
-
อะไรคือประโยชน์ของการรักษาความบริสุทธิ์ทางเพศ
หลังจากนักเรียนมีเวลาอ่านและรายงานคำตอบที่พบแล้ว ขอให้พวกเขาอ่านข้อความที่เหลือในหัวข้อ “ความบริสุทธิ์ทางเพศ” ในใจโดยมองหาคำตอบของคำถามต่อไปนี้
-
พระเจ้าทรงกำหนดมาตรฐานอะไรบ้างเพื่อให้เรารักษาความบริสุทธิ์ทางเพศ
เชื้อเชิญนักเรียนให้ไตร่ตรองว่าพวกเขารู้สึกว่าพระเจ้าทรงประสงค์ให้พวกเขาเรียนรู้ข่าวสารอะไรจากสิ่งที่เพิ่งอ่าน เป็นพยานถึงความร้ายแรงของบาปทางเพศและพรที่มาจากความบริสุทธิ์ทางเพศ
ชี้ให้เห็นว่าแอลมากำลังทำหน้าที่ของบิดาโดยแนะนำบุตรชายเกี่ยวกับเรื่องที่ละเอียดอ่อน ขอให้นักเรียนพิจารณาว่าพวกเขาจะตอบสนองคำแนะนำจากบิดามารดาหรือผู้นำศาสนจักรเกี่ยวกับความบริสุทธิ์ทางเพศอย่างไร เชื้อเชิญพวกเขาให้อ่าน แอลมา 39:7–8 ในใจโดยมองหาจุดประสงค์ของแอลมาในการสอนโคริแอนทอนเรื่องความร้ายแรงของบาปทางเพศ
-
อะไรคือเหตุผลของแอลมาในการสอนโคริแอนทอนเรื่องความร้ายแรงของบาปที่เขาทำ (เพื่อช่วยให้โคริแอนทอนกลับใจทั้งนี้เพื่อเขาจะไม่ต้องยืนรู้สึกผิดต่อพระพักตร์พระผู้เป็นเจ้า)
-
เราควรตอบสนองอย่างไรเมื่อมีคนเชื้อเชิญเราให้กลับใจ
เพื่อช่วยให้นักเรียนเข้าใจว่าเหตุใดบิดามารดาอย่างแอลมาจึงเชื้อเชิญลูกๆ ให้กลับใจ จงอ่านคำกล่าวต่อไปนี้ของเอ็ลเดอร์ดี. ทอดด์ คริสทอฟเฟอร์สันแห่งโควรัมอัครสาวกสิบสอง
“คำเชื้อเชิญให้กลับใจเป็นการแสดงออกถึงความรัก … หากเราไม่ได้เชื้อเชิญให้ผู้อื่นเปลี่ยนแปลงหรือหากเราไม่ได้เรียกร้องให้ตนเองกลับใจ เราย่อมล้มเหลวในหน้าที่หลักที่เรามีต่อกันและต่อตนเอง ในความเป็นจริง บิดามารดาที่ตามใจ เพื่อนที่ยอมผ่อนผัน ผู้นำศาสนจักรที่เกรงกลัวล้วนแต่ห่วงตนเองมากกว่าความผาสุกและความสุขสบายของผู้ที่ตนอาจช่วยได้ จริงอยู่ บางครั้งผู้คนมองว่าการเรียกให้กลับใจเป็นการไม่ผ่อนปรนหรือทำให้ขุ่นเคือง และอาจถูกแค้นเคืองได้ แต่เมื่อได้รับการนำทางจากพระวิญญาณ ความจริงแล้วนั่นคือการกระทำที่มาจากความห่วงใยอย่างแท้จริง” (“ของประทานอันสูงส่งแห่งการกลับใจ,” เลียโฮนา, พ.ย. 2011, หน้า 49)
แอลมา 39:9–19
แอลมากระตุ้นโคริแอนทอนให้กลับใจ
เพื่อแนะนำให้รู้จักคำแนะนำที่แอลมาให้บุตรชายเกี่ยวกับวิธีกลับใจและหันไปหาพระเจ้า ให้เขียนบนกระดานดังนี้: การกลับใจรวมถึง …
เชิญนักเรียนสองสามคนผลัดกันอ่านออกเสียงจาก แอลมา 39:9–13 หยุดระหว่างข้อความแต่ละข้อเพื่อถามนักเรียนดังนี้
แอลมา 39:9
-
“ละทิ้งบาปของลูก” หมายความว่าอย่างไร (เลิกทำบาป)
-
วลี “ไม่หลงอยู่กับตัณหาราคะในสิ่งที่เห็นอีกต่อไป” และ “ห้ามตนเองจากสิ่งทั้งหมดนี้” เกี่ยวข้องอะไรกับการละทิ้งบาป (อาจเป็นประโยชน์หากอธิบายว่าในสมัยของเรา วลี “ตัณหาราคะในสิ่งที่เห็น” อาจหมายถึงภาพและความบันเทิงที่ลามกอนาจารทุกรูปแบบ เพื่อเน้นอันตรายของสื่อลามก ท่านอาจขอให้นักเรียนอ่านคำแนะนำเกี่ยวกับเรื่องนี้ในหน้า 12 ของ เพื่อความเข้มแข็งของเยาวชน ท่านอาจอธิบายด้วยว่าวลี “ห้ามตนเอง” หมายถึงใช้การควบคุมตนเองหรือการเป็นนายตนเอง; ดู เชิงอรรถ 9 ข)
-
มีวิธีใดบ้างที่จะทำให้เยาวชนวิสุทธิชนยุคสุดท้ายสามารถใช้การควบคุมตนเองในเรื่องความบริสุทธิ์ทางเพศและหลีกเลี่ยงความลุ่มหลงตัณหาราคะในสิ่งที่เห็น (เพื่อช่วยนักเรียนสนทนาคำถามนี้อย่างละเอียดมากขึ้น ท่านอาจต้องการเล่าสถานการณ์บางอย่างที่สอดคล้องกับวัฒนธรรมและสภาวการณ์ของนักเรียน ตัวอย่างเช่น ท่านอาจกล่าวทำนองนี้: เยาวชนหญิงวิสุทธิชนยุคสุดท้ายคนหนึ่งตัดสินใจ “ห้ามตนเอง” แต่แล้วเยาวชนชายคนหนึ่งที่เธอชื่นชมก็ชวนเธอไปงานเลี้ยงที่ไม่เหมาะสม เธอควรตอบอย่างไร)
ชี้ให้เห็นว่า แอลมา 39:9 เป็นข้อผู้เชี่ยวชาญพระคัมภีร์ ท่านอาจต้องการเสนอแนะให้นักเรียนทำเครื่องหมายข้อนี้ในพระคัมภีร์ของพวกเขาเพื่อจะหาเจอได้โดยง่าย
แอลมา 39:10
-
การแสวงหาการบำรุงเลี้ยงทางวิญญาณ—อาจจะมาจากบิดามารดา ผู้นำศาสนจักร พี่น้อง หรือเพื่อนที่เราไว้ใจ—สามารถช่วยให้เรากลับใจได้อย่างไร
แอลมา 39:11
-
“อย่ายอมให้ตนเองถูกชักนำไป” หมายความว่าอย่างไร
-
สิ่ง “ไร้ประโยชน์หรือโง่เขลา” อะไรบ้างที่ท่านเห็นผู้คนทุกวันนี้ถูกชักนำไป
แอลมา 39:12
-
ละเว้นจากความชั่วช้าสามานย์หมายความว่าอย่างไร (หลีกเลี่ยงบาป)
แอลมา 39:13
อธิบายว่าการกลับใจหมายถึง “การหันใจและความประสงค์ไปหาพระผู้เป็นเจ้า” (ดู Bible Dictionary, “Repentance”) ในพระคัมภีร์ วลี “หันไปหาพระเจ้า” โดยปกติหมายถึงการกลับใจ
-
ท่านคิดว่า “หันไปหาพระเจ้าด้วยสุดความนึกคิด, พลัง และพละกำลังทั้งหมดของลูก” หมายความว่าอย่างไร
เตือนความจำของนักเรียนว่าระหว่างงานเผยแผ่ในบรรดาชาวโซรัม ความประพฤติของโคริแอนทอนชักนำบางคนไม่ให้เชื่อถ้อยคำของแอลมา (ดู แอลมา 39:11)
-
เมื่อบาปของเรามีผลต่อผู้อื่น เราต้องทำอะไรซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการกลับใจ (การยอมรับหรือสารภาพความผิดของเราต่อคนที่เราทำให้เสียหายหรือพยายามแก้ไขความเสียหาย)
เขียนความจริงต่อไปนี้บนกระดาน: การกลับใจรวมถึงการยอมรับและทิ้งบาปของเรา หันมาหาพระเจ้าสุดความนึกคิด พลัง และพละกำลังทั้งหมดของเรา ท่านอาจต้องการเสนอแนะให้นักเรียนเขียนข้อความนี้ไว้ในพระคัมภีร์ของพวกเขาใกล้กับ แอลมา 39:13 เชื้อเชิญนักเรียนให้เขียนในสมุดจดหรือในสมุดบันทึกการศึกษาพระคัมภีร์ว่าพวกเขารู้สึกว่าพระเจ้าทรงต้องการให้พวกเขาทำอะไรเพื่อหันใจและความประสงค์ของเขามาหาพระองค์อย่างเต็มที่มากขึ้น
เพื่อเน้นบทบาทของพระผู้ช่วยให้รอดในกระบวนการกลับใจ ขอให้นักเรียนคนหนึ่งอ่านออกเสียง แอล-มา 39:15–16, 19 ขอให้ชั้นเรียนมองหาวลีหนึ่งที่กล่าวซ้ำสามครั้งในข้อเหล่านี้ (วลีนั้นคือ “ข่าวอันน่ายินดี” ซึ่งท่านอาจต้องการอธิบายว่าหมายถึง “ข่าวดี”)
-
แอลมาสอน “ข่าวอันน่ายินดี” อะไรแก่บุตรชายของเขา (หนึ่งในคำตอบที่นักเรียนให้ควรเป็นความจริงที่ว่า พระเยซูคริสต์เสด็จมาเพื่อรับเอาบาปของโลกไป ท่านอาจต้องการเขียนสิ่งนี้ไว้บนกระดาน)
-
เหตุใดการเสด็จมาของพระเยซูคริสต์จึงเป็นข่าวดีสำหรับโคริแอนทอน (ขณะที่นักเรียนตอบคำถามนี้ ท่านอาจต้องการบอกพวกเขาว่าโคริแอนทอนกลับใจจากบาปในเวลาต่อมาและกลับไปเป็นผู้สอนศาสนาเหมือนเดิม [ดู แอลมา 49:30])
ท่านอาจแบ่งปันกับชั้นเรียนว่าข่าวสารเรื่องการชดใช้ของพระเยซูคริสต์เป็น “ข่าวอันน่ายินดี” สำหรับท่านหรือคนที่ท่านรู้จักอย่างไร เพิ่มประจักษ์พยานของท่านเกี่ยวกับหลักธรรมที่ชั้นเรียนสนทนาจาก แอลมา 39 กระตุ้นนักเรียนให้ทำตามการกระตุ้นเตือนที่พวกเขาอาจได้รับในระหว่างบทเรียนเพื่อปกป้องความบริสุทธิ์ของตนและหันไปหาพระเจ้าผ่านการกลับใจ
ผู้เชี่ยวชาญพระคัมภีร์—แอลมา 39:9
แบ่งชั้นเรียนออกเป็นกลุ่มๆ ละสี่ถึงห้าคน แจกลูกเต๋าหกด้านกับดินสอให้แต่ละกลุ่ม (ถ้าไม่มีลูกเต๋า ให้ปรับกิจกรรมโดยนำกระดาษชิ้นเล็กๆ หกชิ้นใส่ไว้ในซองจดหมายหรือภาชนะอื่น แต่ละชิ้นให้เขียนเลข 1 ถึง 6 ไว้ในนั้น) นักเรียนแต่ละคนจะต้องมีกระดาษเปล่าหนึ่งแผ่นด้วย ให้นักเรียนแต่ละกลุ่มนั่งชิดกันรอบโต๊ะหรือนั่งเป็นวงกลม เชื้อเชิญพวกเขาให้เปิดพระคัมภีร์ของตนไปที่ แอลมา 39:9
อธิบายว่าวัตถุประสงค์ของกิจกรรมคือต้องเป็นคนแรกในกลุ่มที่เขียน แอลมา 39:9 ได้ทั้งข้อ อย่างไรก็ดี เพราะแต่ละกลุ่มมีดินสอแท่งเดียว จึงเขียนได้ครั้งละคนเท่านั้น คนที่สมควรใช้ดินสอคือคนที่ทอยลูกเต๋าได้ 1
ให้สมาชิกในแต่ละกลุ่มผลัดกันทอยลูกเต๋า (หรือหยิบกระดาษหนึ่งชิ้นแล้วใส่กลับคืน) เมื่อคนหนึ่งทอย (หรือเลือก) ได้ 1 เขาจะหยิบดินสอและเริ่มเขียน โดยออกเสียงแต่ละคำขณะเขียน ระหว่างนั้นคนอื่นในกลุ่มจะผลัดกันทอยลูกเต๋าเพื่อให้ได้ใช้ดินสอ เมื่อนักเรียนอีกคนหนึ่งในกลุ่มทอยได้ 1 คนนั้นจะรับดินสอจากผู้เขียนคนก่อนและเริ่มเขียนในกระดาษของตนขณะพูดคำเหล่านั้น ผู้เขียนคนก่อนเข้าร่วมกับคนที่เหลือในกลุ่มเพื่อทอยลูกเต๋า เมื่อนักเรียนที่ได้ดินสอเขียนส่วนหนึ่งของข้อนั้นในกระดาษของตนแล้ว พวกเขาต้องอ่านออกเสียงส่วนที่ตนเขียนไว้แล้วก่อนจะเขียนเพิ่ม (นี่คือการท่องซึ่งจะช่วยให้นักเรียนจำข้อนั้นได้) กิจกรรมจบเมื่อนักเรียนคนหนึ่งจากแต่ละกลุ่มเขียน แอลมา 39:9 ได้ทั้งข้อ
ขอให้ชั้นเรียนท่องข้อนั้นพร้อมกันหลังจากกิจกรรม
หมายเหตุ: เนื่องด้วยลักษณะและความยาวของบทนี้ ท่านอาจต้องการใช้กิจกรรมนี้ในวันอื่นเมื่อท่านมีเวลาเพิ่ม
ข้อคิดเห็นและข้อมูลภูมิหลัง
แอลมา 39:3 ผลของบาปทางเพศ
เอ็ลเดอร์เจฟฟรีย์ อาร์. ฮอลแลนด์แห่งโควรัมอัครสาวกสิบสองพูดถึงความร้ายแรงและผลของบาปทางเพศดังนี้
“โดยกำหนดความรุนแรงเช่นนั้นให้แก่ความปรารถนาทางกายเพื่อมอบให้คนทั่วโลก พระผู้เป็นเจ้าทรงพยายามบอกอะไรเราเกี่ยวกับความสำคัญของเรื่องนี้ในแผนของพระองค์สำหรับชายและหญิงทุกคน ข้าพเจ้ายอมรับกับท่านว่าพระองค์ทรงทำอย่างถูกต้อง—ทรงอรรถาธิบายเกี่ยวกับแผนของชีวิต เห็นได้ชัดว่าข้อกังวลใหญ่หลวงที่สุดประการหนึ่งของพระองค์เกี่ยวกับศีลธรรมคือวิธีที่คนๆ หนึ่งเข้ามาในโลกนี้และวิธีที่คนๆ หนึ่งออกจากโลกนี้ พระองค์ทรงวางข้อจำกัดเคร่งครัดมากในเรื่องเหล่านี้ …
“ร่างกายเป็นส่วนจำเป็นของจิตวิญญาณ หลักคำสอนที่ชัดเจนและสำคัญมากของวิสุทธิชนยุคสุดท้ายเรื่องนี้เน้นว่าเหตุใดบาปทางเพศจึงร้ายแรงมาก เราประกาศว่าคนที่ใช้ร่างกายซึ่งพระผู้เป็นเจ้าประทานให้อีกคนหนึ่งโดยไม่ได้รับอนุมัติจากสวรรค์กำลังใช้จิตวิญญาณของบุคคลนั้นๆ โดยมิชอบ ใช้จุดประสงค์และขั้นตอนหลักของโดยมิชอบ ใช้ ‘กุญแจดอกจริง’ ของชีวิตโดยมิชอบ ดังประธานบอยด์ เค. แพคเกอร์เคยเรียกเช่นนั้น [ดู Ensign, July 1972, 113] ในการเอาเปรียบร่างกายของอีกคนหนึ่ง—ซึ่งหมายถึงการเอาเปรียบจิตวิญญาณของเขา—คนนั้นได้ลบหลู่การชดใช้ของพระคริสต์ซึ่งช่วยจิตวิญญาณนั้นให้รอดและทำให้ของประทานแห่งชีวิตนิรันดร์เป็นไปได้ และเมื่อคนใดเยาะเย้ยพระบุตรแห่งความชอบธรรม คนนั้นกำลังก้าวเข้าไปในอาณาเขตของความร้อนที่ร้อนแรงยิ่งกว่าดวงอาทิตย์ยามเที่ยงวัน ท่านไม่สามารถทำเช่นนั้นได้โดยไม่ถูกเผาไหม้
“โปรดอย่าพูดว่า ‘นั่นทำให้ใครเจ็บปวดหรือ ทำไมอิสรภาพนิดหน่อยก็ไม่ได้ ฉันล่วงละเมิดตอนนี้แล้วค่อยกลับใจทีหลังก็ได้’ โปรดอย่าเขลาและโหดร้ายเช่นนั้น ท่านไม่สามารถพ้นโทษได้หาก ‘ตรึงพระบุตรของพระเจ้า’ [ดู ฮีบรู 6:6] เปาโลร้องว่า ‘จงหลีกหนีจากการล่วงประเวณี’ [ดู 1 โครินธ์ 6:18] และหลีกหนี ‘อะไรที่เหมือนกันนี้’ หลักคำสอนและพันธสัญญาเพิ่มเติม [ดู คพ.59:6; เน้นตัวเอน) เหตุใดหรือ เหตุผลหนึ่งคือเพราะพระผู้ช่วยให้รอดของโลกทรงทนทุกข์จนสุดจะคณนาทั้งร่างกายและวิญญาณเพื่อให้เรา สามารถ หลีกหนีได้ [ดู คพ. 19:15–20 เป็นพิเศษ] เราเป็นหนี้พระองค์บางอย่างในเรื่องนั้น อันที่จริง เราเป็นหนี้พระองค์ทุกอย่างในเรื่องนั้น ‘ท่านทั้งหลายไม่ใช่เจ้าของตัวท่านเอง’ เปาโลกล่าว ‘พระเจ้าทรงซื้อท่านไว้แล้วด้วยราคาสูง ฉะนั้น จงถวายพระเกียรติแด่พระเจ้าด้วยร่างกายของพวกท่านเถิด’ [1 โครินธ์ 6:19–20; เน้นตัวเอน; ดู ข้อ 13–18 ด้วย] ในการล่วงละเมิดทางเพศ จิตวิญญาณตกอยู่ในอันตราย—ร่างกายและวิญญาณ …
“ในเรื่องความสัมพันธ์ทางเพศของมนุษย์ ท่านต้องรอ! ท่านต้องรอจนกว่าท่านจะสามารถให้ทุกอย่างได้ และท่านไม่สามารถให้ทุกอย่างได้จนกว่าท่านจะแต่งงานอย่างถูกต้องตามกฎหมาย การให้อย่างผิดทำนองคลองธรรมในสิ่งซึ่งไม่ใช่ของท่าน (จำไว้ว่า ‘พวกท่านไม่ใช่เจ้าของตัวท่านเอง’) และการให้เพียงส่วนหนึ่งของสิ่งซึ่งท่านจะให้ตัวท่านทั้งหมดต่อจากนั้นไม่ได้คือการเสี่ยงอันตรายทางอารมณ์ ถ้าท่านยังขืนแสวงหาความพึงพอใจทางกายโดยไม่ได้รับอนุมัติจากสวรรค์ ท่านย่อมเสี่ยงมากต่อความเสียหายทางวิญญาณ และทางจิตจนท่านอาจทำลาย ทั้ง ความปรารถนาของท่านในเรื่องความสัมพันธ์ทางกาย และ ความสามารถของท่านในการทุ่มเทใจให้แก่รักแท้มากกว่าที่เกิดขึ้นในภายหลัง ท่านอาจจะมาถึงช่วงเวลาที่ถูกต้องกว่าของรักที่ลิขิตไว้ การสมรสที่แท้จริง เพียงเพื่อค้นพบด้วยความประหวั่นพรั่นพรึงว่าท่านได้ใช้สิ่งที่ท่านควรรักษาไว้ไปแล้ว มีก็แต่พระคุณของพระผู้เป็นเจ้าเท่านั้นที่จะทรงสามารถนำความบริสุทธิ์ที่ท่านทิ้งไปไม่แยแสและสูญเสียไปทีละเล็กละน้อยกลับมาคืนได้ ในวันแต่งงานของท่านของขวัญที่ดีที่สุดที่ท่านจะมอบให้คู่นิรันดร์ของท่านได้คือตัวตนที่ดีที่สุดของท่าน—สะอาด บริสุทธิ์ และคู่ควรแก่การได้รับความบริสุทธิ์เช่นนั้นกลับคืนมา” (เปรียบเทียบกับ “ความบริสุทธิ์ส่วนตัว,” เลียโฮนา, ม.ค. 1999, 89–90)
แอลมา 39:6 อะไรคือบาปที่ยกให้ไม่ได้
ศาสดาพยากรณ์โจเซฟ สมิธให้ความรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับบาปที่ยกให้ไม่ได้ดังนี้
“บาปทั้งหมดจะได้รับการให้อภัย ยกเว้นบาปต่อต้านพระวิญญาณบริสุทธิ์ เพราะพระเยซูจะทรงช่วยให้ทุกคนรอดยกเว้นพวกบุตรแห่งหายนะ คนๆ หนึ่งต้องทำอะไรจึงทำบาปที่ยกให้ไม่ได้ เขาต้องได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์ สวรรค์เปิดต่อเขา และรู้จักพระผู้เป็นเจ้า จากนั้นเขาทำบาปต่อต้านพระองค์ หลังจากคนๆ หนึ่งทำบาปต่อต้านพระวิญญาณบริสุทธิ์ ย่อมไม่มีการกลับใจสำหรับเขา เขาต้องพูดว่าดวงอาทิตย์ไม่ส่องสว่างทั้งที่เขามองเห็น เขาต้องปฏิเสธพระเยซูคริสต์ทั้งที่สวรรค์เปิดต่อเขา และปฏิเสธแผนแห่งความรอดด้วยดวงตาที่เปิดรับความจริง จากนั้นเขาเริ่มเป็นศัตรู นี่คือกรณีที่เกิดกับผู้ละทิ้งความเชื่อมากมายของศาสนจักรของพระเยซูคริสต์แห่งวิสุทธิยุคสุดท้าย” (ใน History of the Church, 6:314)
บุคคลที่ได้รับพยานของพระวิญญาณบริสุทธิ์แล้วตกไปหรือแข็งขันน้อยในศาสนจักรไม่ได้ทำบาปที่ยกให้ไม่ได้
แอลมา 39:13 การกลับใจ: การ “หวนกลับไปหาพระผู้เป็นเจ้า”
เอ็ลเดอร์นีล แอล. แอนเดอร์เซ็นแห่งโควรัมอัครสาวกสิบสองเรียกการกลับใจว่าเป็นการหันไปหรือหันกลับไปหาพระผู้เป็นเจ้า
“เมื่อเราทำบาป เราหันหลังให้พระผู้เป็นเจ้า เมื่อเรากลับใจ เราหวนกลับไปหาพระผู้เป็นเจ้า
“พระดำรัสเชื้อเชิญให้กลับใจ น้อยนักจะเป็นสุรเสียงแห่งการตีสอน ในทางตรงกันข้ามกลับเป็นคำวิงวอนจากความรักให้หันกลับมาและ ‘หวนคืน’ ไปหาพระผู้เป็นเจ้า” (“จงกลับใจ … เพื่อเราจะรักษาเจ้า,” เลียโฮนา, พ.ย. 2009, 49)
แอลมา 39:15 พระเยซูคริสต์ทรงรับเอาบาปของโลกไป
เอ็ลเดอร์ดี. ทอดด์ คริสทอฟเฟอร์สันแห่งโควรัมอัครสาวกสิบสองอธิบายวิธีที่เราจะได้รับพรแห่งการชดใช้ดังนี้
“การกลับใจเท่านั้นที่นำไปสู่ชีวิตที่สดใสขึ้น แน่นอนว่าโดยผ่านการกลับใจเท่านั้นที่เราจะมีโอกาสได้รับพระคุณอันเนื่องมาจากการชดใช้ของพระเยซูคริสต์และความรอด การกลับใจเป็นของประทานอันสูงส่ง และเราควรมีรอยยิ้มบนใบหน้าเมื่อกล่าวถึงเรื่องดังกล่าว การกลับใจนำเราไปสู่อิสรภาพ ความเชื่อมั่น และสันติสุข แทนที่จะเป็นเหตุขัดจังหวะงานเลี้ยงฉลอง แต่ของประทานแห่งการกลับใจเป็นเหตุแห่งการเลี้ยงฉลองอย่างแท้จริง
“การกลับใจเป็นทางเลือกทางหนึ่งได้ก็เพราะการชดใช้ของพระเยซูคริสต์ การเสียสละอันไม่มีขอบเขตของพระองค์นั่นเองที่ ‘นำมาซึ่งหนทางให้มนุษย์เพื่อพวกเขาจะมีศรัทธาสู่การกลับใจ’ (แอลมา 34:15) การกลับใจเป็นเงื่อนไขที่จำเป็น และพระคุณของพระคริสต์เป็นพลังอำนาจซึ่งโดยพลังอำนาจนี้ ‘ความเมตตาจะสนองข้อเรียกร้องแห่งความยุติธรรมได้’ (แอลมา 34:16) …
“… การกลับใจเรียกร้องความตั้งใจจริงและยินดีที่จะมานะบากบั่น แม้ต้องผ่านความเจ็บปวดก็ตาม ความพยายามที่จะระบุขั้นตอนการกลับใจอาจเป็นประโยชน์กับบางคน แต่อาจนำไปสู่วิธีการกลับใจตามขั้นตอนแบบเครื่องจักรโดยปราศจากความรู้สึกหรือการเปลี่ยนแปลงที่แท้จริง การกลับใจที่แท้จริงไม่ใช่เรื่องผิวเผิน พระเจ้าประทานข้อเรียกร้องสำคัญยิ่งสองประการ นั่นคือ ‘โดยสิ่งนี้เจ้าจะรู้ว่าถ้าคนกลับใจจากบาปของเขา—ดูเถิด, เขาจะสารภาพและละทิ้งมัน’ (คพ. 58:43)” (“ของประทานอันสูงส่งแห่งการกลับใจ,” เลียโฮนา, พ.ย. 2011, 48, 50)